علی فروتن: خشک شدن آب‌باریکه کانون، پایان فرهنگ قصه‌گویی است!

به گزارش پایگاه خبری ماجرای روز  در آیین اختتامیه مرحله استانی بیست‌وهفتمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی، علی فروتن، بازیگر و کارگردان سینما، تئاتر و تلویزیون، در جمع قصه‌گویان و مسئولان فرهنگی استان گیلان سخن گفت. او با بیان دغدغه‌های خود درباره آینده برنامه‌های فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، اضافه کرد:  به واسطه این است که خودم با چشم‌های خودم دیده‌ام. من و آقای گلی و آقای مسلمی، با تریلی کانون بعد از انقلاب راه افتادیم و به تمام شهرهای ایران رجوع کردیم. یک‌جاهایی تریلی نمی‌رفت، ما با آمبولانس رفتیم و نمایش بردیم. وقتی رسیدیم آنجا، دیدیم قبل از ما یک سری از دوستان عزیز که اسم‌شان «کتابخانه سیّار روستایی» بود، رفته‌اند و دارند کتاب پخش می‌کنند.

فروتن با اشاره به اهمیت کتابخانه‌های سیار روستایی گفت: عجیب است! چرا می‌خواهند همچین اتفاقی در کوچک‌ترین روستاهای ما نیفتد؟ خدا شاهد است در کوچک‌ترین روستاهای ما، بچه‌های سیار روستایی جایی که ماشین نمی‌رود، خورجین کتاب را روی کولشان می‌اندازند و در کوهستان تا روستا پیاده می‌روند. چرا می‌خواهند این را تعطیل کنند یا با آن مخالفند و می‌گویند رشد در آن اتفاق نمی‌افتد؟

وی تاکید کرد:  کار برای بچه‌ها زمان‌بر است و باید فرهنگ‌سازی شود. امیدوارم مسئولینی که نگران بازدهی هستند، بدانند کودک هفت‌ساله یا شش‌ساله باید در کانون رشد کند تا به یک انسان خلاق تبدیل شود. در این فضا بچه‌ها زندگی، صداقت، عشق، فهم پدر و مادر و درک بزرگ‌تر را یاد می‌گیرند و این آموزش‌ها برابر با ارزش‌های واقعی تربیت هستند.

فروتن درباره جایگاه قصه در فرهنگ ایرانی اظهار داشت:  قصه ریشه در وجود تک‌تک ما دارد. مردم ایران ادبیات شفاهی را بیشتر از مکتوب دوست دارند؛ شب چله و قهوه‌خانه‌ها از مهم‌ترین خاطره‌گاه‌های قصه‌گویی هستند. نقال‌ها با مهارت قصه را نگه می‌داشتند و حتی با درخواست و حمایت مالی مردم، صحنه‌های مهمی مثل سهراب‌کُشان را به شب‌های بعد موکول می‌کردند.

او در پایان سخنانش خطاب به پدران حاضر، تأکید کرد:  بهترین قصه‌گوی شبانه برای کودکان، پدرها هستند. شب‌ها هنگام خواب کودکان، کتاب دست بگیرید، ورق بزنید و با نوانس صدای خود قصه را بخوانید. این تجربه باعث می‌شود کودک کتاب را از دستش زمین نگذارد و راه درست زندگی را بیاموزد.