هدف اصلاح است یا تخریب؟ نگاهی منصفانه به حواشی اخیر هیأت ژیمناستیک گیلان

به گزارش پایگاه خبری ماجرای روز  در روزهای اخیر، جامعه ورزشی گیلان و به‌ویژه جامعه ژیمناستیک، شاهد انتشار مطالبی در فضای مجازی علیه محمد افتخاری، رئیس هیأت ژیمناستیک استان بوده است؛ مطالبی که بیش از آنکه در مسیر نقد منصفانه و اصلاح امور باشد، شائبه انتقام‌جویی و تخریب را تقویت می‌کند.
محمد افتخاری از چهره‌های باسابقه و ریشه‌دار ژیمناستیک گیلان است؛ قهرمانی که از کف سالن‌های تمرین برخاسته و امروز بر صندلی مدیریتی نشسته است.
زمانی که محمد افتخاری هیأت ژیمناستیک گیلان را تحویل گرفت، این هیأت با بیش از ۴۰۰ میلیون تومان بدهی و انباشت مطالبات معوقه مواجه بود؛ در عین حال نام گیلان از فهرست مسابقات رسمی کشور حذف و عملاً در وضعیت تعلیق قرار داشت.
در آن دوران، بی‌برنامگی، ضعف زیرساخت و آسیب به اعتبار ورزش پایه، دست به دست هم داده بود تا اداره‌ی هیأت به مأموریتی سنگین تبدیل شود.
در چنین شرایطی، افتخاری مسیر اصلاح را با دست‌های بسته و منابع محدود آغاز کرد. طبیعی است که در این دوره، او ناچار شد برای حفظ جریان فعالیت‌های هیأت از نیروهایی داوطلبانه کمک بگیرد اما همان افراد که روزی خود را داوطلب معرفی کرده بودند، بعدها با مراجعه به اداره کار و مطالبه دستمزد از سال ۱۳۸۳، بار مالی تازه‌ای را بر هیأت تحمیل کردند.
از سوی دیگر، بررسی‌های اخیر نشان می‌دهد برخی از همان افرادی که امروز خود را دلسوز ژیمناستیک می‌دانند، در سال‌های گذشته از مدارک جعلی و صدور کارت‌های مربیگری جعلی اقدام کرده‌اند؛ اقدامی که هم جایگاه رشته را خدشه‌دار کرد و هم مسیر رشد مربیان واقعی را سد نمود.
اکنون نقدهایی که از سوی این جریان‌ها نسبت به مدیریت فعلی مطرح می‌شود، بدون درنظر گرفتن گذشته و بدهی‌ها، عملاً روایت ناقصی از واقعیت است.
افکار عمومی گیلان هنوز فراموش نکرده مدیریتی را که پیش‌تر حتی کلید اتاق خود را به نایب‌رئیس نمی‌داد و از انتقاد در پایین‌نویس یک پست مجازی برمی‌آشفت.
محمد افتخاری با شعار «ارتش تک‌نفره»، گام در مسیر بازسازی نهادی ژیمناستیک گذاشت که از لحاظ مالی و اعتباری فروپاشیده بود. او در دوران آغازین مسئولیت خود حتی برای پرداخت حقوق مربیان و هزینه‌های جاری به‌دلیل کارشکنی‌های اداری ماه‌ها در مضیقه بود، اما با ایستادگی و اتکا به نیروهای متعهد، چراغ ژیمناستیک گیلان را روشن نگه داشت.
هیچ مدیریت انسانی خالی از خطا نیست، اما اصلاح با انصاف ممکن است نه با تخریب.
ژیمناستیک به‌عنوان رشته‌ای مادر و زیربنای ورزش‌های دیگر، نیازمند برنامه‌ای پایدار، اتاق فکری جمعی و دوری از حواشی بی‌ثمر است اکنون درب هیات ژیمناستیک برای همه دلسوزان باز است.
امروز زمان آن فرا رسیده که به جای شکاف، همدلی و شفافیت را تقویت کنیم تا مسیر توسعه پایدار ورزش گیلان هموار شود.