بهارستان در سایه جنگ: آیا مجلس در شرایط بحرانی، تعطیل است؟

پایگاه خبری ماجرای روز: در روزهایی که کشور با یکی از حساس‌ترین مقاطع خود روبه‌روست و سایه جنگ، امنیت و آرامش جامعه را تحت تأثیر قرار داده، طبیعی است که عملکرد نهادهای حاکمیتی نیز وارد مرحله‌ای متفاوت و ویژه شود. در چنین شرایطی، مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماد مردم‌سالاری، قانون‌گذاری و نظارت، بیش از همیشه در کانون توجه افکار عمومی قرار می‌گیرد.

توقف برگزاری جلسات علنی مجلس به روال معمول، اگرچه تصمیمی قابل درک و برخاسته از ملاحظات امنیتی است، اما به دلیل اطلاع‌رسانی محدود، باعث شکل‌گیری برخی ابهام‌ها و گمانه‌زنی‌ها شده است. روشن است که در این وضعیت، آنچه می‌تواند از بروز سوءبرداشت جلوگیری کند، شفافیت بیشتر و گفت‌وگوی صریح با مردم است.

واقعیت این است که در شرایط جنگی، حضور هم‌زمان نزدیک به ۳۰۰ نماینده در یک مکان، صرفاً یک جلسه اداری یا سیاسی نیست؛ بلکه می‌تواند به یک هدف مهم برای دشمن تبدیل شود. از همین رو، رعایت ملاحظات امنیتی در برگزاری جلسات علنی نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.

از سوی دیگر، با توجه به نصاب قانونی مجلس و نبود سازوکار مشخص برای وضعیت‌های اضطراری در قانون، مسئله فقط به تعویق افتادن چند جلسه محدود نمی‌شود، بلکه با یک چالش حقوقی و مدیریتی جدی روبه‌رو هستیم.
در چنین فضایی، طبیعی است که تصمیم‌گیری درباره نحوه ادامه فعالیت مجلس با احتیاط و حساسیت بالا انجام شود. پیگیری‌های صورت‌گرفته از سوی هیئت‌رئیسه مجلس برای بازگشت به روند عادی نیز نشان می‌دهد اصل بر تداوم کار بوده، اما شرایط میدانی هنوز چنین امکانی را به‌طور کامل فراهم نکرده است.

با این همه، نباید توقف جلسات صحن را به معنای تعطیلی مجلس دانست. مجلس فقط صحن علنی نیست. بخش مهمی از وظایف نمایندگان در کمیسیون‌ها، در ارتباط با حوزه‌های انتخابیه و در جلسات کارشناسی و نظارتی دنبال می‌شود. برگزاری ده‌ها جلسه کمیسیون تخصصی و نشست‌های مجازی با حضور گسترده نمایندگان، نشان می‌دهد که روند بررسی مسائل کشور متوقف نشده و مجلس همچنان در حال انجام وظیفه است.

البته این میزان از فعالیت، هرچند مهم و قابل توجه است، اما برای اقناع افکار عمومی کافی نیست. مردم حق دارند بدانند در این شرایط خاص، نمایندگان‌شان چگونه در حال پیگیری امور هستند، چه تصمیم‌هایی در حال اتخاذ است و چه برنامه‌ای برای پاسخ به نیازهای فوری کشور وجود دارد.

امروز انتظار افکار عمومی از مجلس این است که مجازی شدن برخی فرآیندها، به معنای کاهش نقش و اثرگذاری آن نباشد. اتفاقاً در چنین شرایطی، استفاده از ظرفیت‌های فناورانه باید به فرصتی برای حفظ پویایی و سرعت عمل تبدیل شود.

مردم انتظار دارند مجلس از همه ابزارهای موجود برای بررسی فوری طرح‌ها و لوایح ضروری، به‌ویژه در حوزه معیشت، پشتیبانی، امنیت و خدمات عمومی استفاده کند. همچنین انتظار می‌رود نظارت بر عملکرد دستگاه‌های اجرایی و وزرا با جدیت بیشتری دنبال شود؛ چراکه در شرایط بحرانی، کوچک‌ترین غفلت می‌تواند هزینه‌های سنگینی به جامعه تحمیل کند.

در کنار این‌ها، گزارش‌دهی شفاف و مستمر به مردم اهمیت دوچندان دارد. اگر امکان برگزاری جلسات علنی به شکل معمول وجود ندارد، باید این خلأ با اطلاع‌رسانی دقیق، منظم و صادقانه جبران شود. مجلس باید در این روزها بیش از همیشه، صدای مردم و مدافع حقوق آنان باشد.

در نهایت، آنچه بیش از هر چیز در این مقطع اهمیت دارد، حفظ انسجام ملی است. تجربه نشان داده که دشمن در جنگ‌های پیچیده امروز، فقط به دنبال ضربه نظامی نیست؛ بلکه هم‌زمان بر تضعیف روحیه عمومی، ایجاد بی‌اعتمادی و گسستن پیوند میان مردم و حاکمیت نیز تمرکز می‌کند.

در چنین وضعی، همدلی میان مردم و مسئولان، مهم‌ترین سرمایه کشور است. همان‌طور که مجلس تلاش می‌کند مسیر قانون‌گذاری و نظارت را حتی در شرایط سخت حفظ کند، جامعه نیز با حفظ آرامش، همبستگی و هوشیاری می‌تواند در برابر فشارها ایستادگی کند.

این روزهای سخت ماندگار نخواهند بود، اما آنچه از عملکرد مسئولان و میزان همراهی مردم در حافظه تاریخی کشور باقی می‌ماند، بسیار تعیین‌کننده است. مجلس می‌تواند و باید در خط مقدم این انسجام قرار بگیرد و نشان دهد که حتی در دشوارترین شرایط نیز، مردم سالاری دینی تعطیل‌بردار نیست.

/انتهای پیام/