وقتی «نظم» در قربانگاه «بی‌برنامگی» ذبح می‌شود؛ چرا جشنواره ملی «آیات» در گیلان به حاشیه رفت؟

پایگاه خبری ماجرای روز | جشنواره‌های فرهنگی و هنری، به‌ویژه آن‌هایی که با نام‌های قدسی همچون «آیات» مزین شده‌اند، قرار است ویترین تعهد، نظم و شکوهِ اندیشه باشند. اما آنچه در چهارمین جشنواره ملی «فیلمنامه و نمایشنامه نویسی آیات» به میزبانی استان گیلان شاهد بودیم، نه تنها با این شاخصه‌ها فاصله داشت، بلکه به الگویی از «بی‌نظمی سازمانی» تبدیل شد که خستگی را بر تن هنرمندان دلسوز این حوزه نشاند.
از تمدیدهای مکرر تا تناقض در آمار
سه بار تمدید مهلت ارسال آثار، نخستین نشانه از فقدان برنامه‌ریزی دقیق است. وقتی یک رویداد ملی، سه بار تقویم اجرایی خود را تغییر می‌دهد، پیش از هر چیز، اقتدار و اعتماد مخاطب را هدف قرار می‌دهد. این تکرار نه نشانه‌ی «مشارکت حداکثری»، که نشانه‌ی «ناتوانی در مدیریت زمان» است. در مرحله بعد، تضاد در آمارهاست؛ مدیرکل محترم فرهنگ و ارشاد گیلان از دریافت ۲۰۷ اثر سخن می‌گوید و دبیر هنری جشنواره، آمار ۲۰۵ اثر را اعلام می‌کند. این شکاف آماری، ساده‌ترین اما آشکارترین گواه بر فقدان انسجام میان بدنه اجرایی جشنواره است.
پشت پرده سکوت؛ مدیریت یا سوءمدیریت؟
پرسش اصلی شرکت‌کنندگان صبوری که در شرایط سخت اینترنتی و فضای پرفشار، آثار خود را ارسال کرده‌اند، یک چیز است: «چرا کسی پاسخگو نیست؟»
طبق اعلام‌های رسمی، قرار بود پایان تیرماه ۱۴۰۵ نتایج نهایی مشخص شود. امروز از آن زمان عبور کرده‌ایم و گویی «سکوت» تنها پاسخ دبیرخانه است. این ابهام، بستری سمی برای بروز شایعات فراهم کرده است؛ آیا داوران در حال بررسی دقیق‌اند یا دست‌های پشت‌پرده در حال مهندسی نتایج برای خروجی‌های سفارشی هستند؟ وقتی شفافیت نباشد، بدبینی جایگزین اعتماد می‌شود.
جشنواره «آیات»؛ قربانی ساختار مدیریتی
در این میانه، سرزنش کردن یک فرد خاص (اعم از دبیر هنری، داوران یا مسئولین قرآنی ارشاد) شاید مشکلی را حل نکند؛ چرا که مسئله، «ساختار ناکارآمد تصمیم‌گیری» است. همپوشانی وظایف بین اتحادیه مؤسسات قرآن و عترت گیلان، مرکز عالی قرآن و عترت وزارت ارشاد، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان و سازمان فرهنگی شهرداری رشت، یک کلاف سردرگم ایجاد کرده است که در آن «همه مسئولند و در عین حال هیچ‌کس پاسخگو نیست».
سخن آخر با متولیان؛ هنرمند را دلسرد نکنید
جامعه‌ی ما بیش از هر زمان دیگری به تولیدات هنری با رویکرد قرآن و عترت نیازمند است. اما آیا می‌توان با برگزاری جشنواره‌های «بی‌رمق» و «دیرپا»، مخاطب را به این حوزه جذب کرد؟ یا برعکس، هنرمندان را از ورود به ساحت هنر دینی دلسرد می‌کنیم؟
دبیر هنری محترم جشنواره و مسئولین اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان، شما در برابر وقت، انرژی و انگیزه‌ی ۱۱۳ هنرمند از ۲۲ استان کشور مسئولید . سکوت کنونی نه «متانت حرفه‌ای»، که «نادیده گرفتن حق مخاطب» است. انتظار می‌رود هرچه سریع‌تر با انتشار نتایج و ارائه توضیحات شفاف درباره دلایل این تأخیرات، حداقل بخشی از اعتبار از دست رفته‌ی این رویداد ملی را بازیابید.
هنر، ساحت نظم و حقیقت است؛ نمی‌توان با بی‌نظمی در مدیریت، حقایق قرآنی را روایت کرد. منتظر پاسخ شفاف شما هستیم.
/انتهای پیام